و همچنين بعدها ضمن پادشاهى شاهان ديگر ساسانى و ظهور مدعيان پيامبرى خواهيم ديد ، كه به واسطه نفوذ و تعصب شديد روحانيون از يك طرف و اختلاف طبقاتى از طرف ديگر كه ظاهرا نظرات مردم در آن بىدخالت نبوده ، در دوران سلطنت ساسانيان ، اين امر چه نقش مهمى در تاريخ علوم ( البته طب هم ذيل آن بوده ) داشته است . فقط چنين به نظر مىرسد كه خسرو انوشيروان از اين تعصب و جمود دور بوده ، به همين نظر در دوران وى طب در ايران مراتب و مدارج عالى را پيموده است . پس از شاپور اول از شاهان ساسانى كه ذكر نام وى در اين مختصر لازم است هرمز دوم ( 309 - 301 ميلادى ) مىباشد ، كه عدالتخانه براى فقرا و بينوايان تاسيس كرد ، به فرهنگ يونانى علاقه داشت ، لذا روحانيون از انتخاب او به سلطنت رضايت نداشتند ، بدين جهت فرزندى كه در شكم زنش بود به شاهى انتخاب كردند . اين شخص شاپور دوم مىباشد . ( شكل 154 ) نيم‌تنه شاپور دوم ريختگى با لعاب گچ و آهك ارتفاع 45 سانتيمتر ( موزه تاريخ طبيعى شيكاگو ، كتاب شاهكارهاى هنر ايران - پرفسور آرتور آبهام پوپ )